| تبليغات | X |
شکست شیشه چشم ُچه کم بهایم کرد
غرورنازک احساس ِِِِ من چه رنگی داشت
کـه وقـت رفتن آز آن دورنگـاهم کـرد
حریـم سینه ء او جایگـاه امـن ِ مـن است
ولی دمی به تـرحم چه بی پناهـم کرد !
دلـم گــرفت آز آن شـب به بغـض تنهایـی
به واژه ء بی کس شدن دمی صدایم کرد
بـرای غربـت چشمان مـن غــزل سـرود
رفتُ به غـم ِعزلت چه همجوارم کرد
و آنـکس کـه بـرایـش تـرانه می خوانـدم
شکست شیشه احساس ُبر کنـارم کرد
به زخم خنجر خشمش دلم خوش است ولی
دوای درد نـداد ُ چـه بـی دوایـم کــرد
شکـست عـهدُ نـدانست بـی کسـی مــرا
به ناله های هرشبهء من،ترانه خوانم کرد
غـرورِ وحشـیِ یورقون چنین اجـازه نداد
ببوسم آن رخ مــاهی کـه بی قـرارم کــرد
به زیـر گــام غـرورش فـتاده چشمـانـــم
نـگـاه مسـت مــرا دید ُ بی پنـاهـم کـــرد
سالی دگر ز پی ِ سال دی گذشت
سالی دگر به جدائی چو نی گذشت
تا بر صحیفه فلک از گردش قـمـــر
ظاهر شود به هر سراهی هلال نو
بـــــــادا خـجستـــه بر شماعزیـزان
فصل بهار، موسم نوروز و سال نو
سال نو مبارک.